Επιστήμονες παρουσιάζουν πρόγραμμα επαναχρησιμοποίησης τεχνολογίας για την παρακολούθηση της θάλασσας

• 4 Νοεμβρίου 2026

Μια επιστημονική ανακάλυψη δίνει σε έξυπνες σημαδούρες που αναπτύχθηκαν αρχικά για τον εντοπισμό ψαριών για την παγκόσμια βιομηχανία τόνου μια δεύτερη ζωή μέσα σε ένα Ωκεάνιο Παρατηρητήριο, καταδεικνύοντας πώς η μεταφορά και η επαναχρησιμοποίηση βιομηχανικής τεχνολογίας μπορούν να μεταμορφώσουν την παρακολούθηση των θαλάσσιων οικοσυστημάτων, να προωθήσουν τη διατήρηση και τη βιωσιμότητα των ωκεανών και να ανοίξουν νέες ευκαιρίες για τη μέτρηση, την παρακολούθηση και την επαλήθευση των παρεμβάσεων διατήρησης σε ολόκληρη την παγκόσμια γαλάζια οικονομία.

Μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε σήμερα στο Scientific Reports από επιστήμονες του Παρατηρητηρίου Ωκεανών του Κέντρου Επιστημονικών Μελετών Bazaruto (BCSS) και τις ισπανικές εταιρείες τεχνολογίας ωκεανών Satlink και Universal Plastic (UP) πιστεύεται ότι είναι η πρώτη που δείχνει πώς οι επαναχρησιμοποιούμενοι σημαδούρες ηχοβολέων αλιείας μπορούν να ενσωματωθούν σε ένα παρατηρητήριο ωκεανών για την παρακολούθηση της θαλάσσιας διατήρησης. Η έρευνα αποτελεί απόδειξη της ιδέας για τη μετατροπή της υπάρχουσας βιομηχανικής τεχνολογίας σε κλιμακώσιμη υποδομή θαλάσσιας διατήρησης, δημιουργώντας ευκαιρίες για προσβάσιμη, συχνή και γεωγραφικά κατανεμημένη παρακολούθηση σε όλους τους ωκεανούς του κόσμου.

Πέρα από την παρακολούθηση της θαλάσσιας ζωής, η τεχνολογία θα μπορούσε τελικά να παράσχει μια νέα πηγή περιβαλλοντικών στοιχείων για την αξιολόγηση της απόδοσης των θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών, τη μέτρηση των αποτελεσμάτων της αποκατάστασης της αλιείας και των οικοτόπων, την υποστήριξη των επενδύσεων στη διατήρηση και την ανάπτυξη συστημάτων παρακολούθησης, αναφοράς και επαλήθευσης (MRV) για την αναπτυσσόμενη γαλάζια οικονομία. Τέτοιες εφαρμογές θα απαιτούσαν μεγαλύτερες αναπτύξεις, ανεξάρτητη βιολογική βαθμονόμηση και τυποποιημένα πρωτόκολλα παρακολούθησης.

Η παγκόσμια βιομηχανία αλιείας τόνου αντιπροσωπεύει μια αγορά αξίας περίπου 45 δισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως, σύμφωνα με τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO). Αυτή η βιομηχανία χρησιμοποιεί έξυπνες σημαδούρες συνδεδεμένες με δορυφόρο, οι οποίες είναι προσαρτημένες στις συσκευές συσσώρευσης ψαριών που παρασύρονται, για να παρακολουθούν τη θέση αυτών των συσκευών και να βελτιώνουν την ιχνηλασιμότητα. Αυτές οι έξυπνες σημαδούρες φέρουν έναν αριθμό αισθητήρων, όπως ενσωματωμένους ηχοβολείς, οι οποίοι στη συνέχεια τροφοδοτούν μέσω δορυφόρου πολύτιμα δεδομένα στους στόλους που τις χρησιμοποιούν. Ενώ αυτά τα δεδομένα έχουν συνήθως προσαρμοστεί για χρήση σε εφαρμογές αλιείας, οι δυνατότητές τους επεκτείνονται και στην επιστήμη και τη γνώση των ωκεανών.

Μεταφορά τεχνολογίας για έναν βιώσιμο ωκεανό

Το Project ReCon, το πρόγραμμα κυκλικής οικονομίας της Satlink, δίνει σε αυτές τις αλιευτικές σημαδούρες τέλος χρήσης έναν δεύτερο σκοπό. Η πρωτοβουλία, η οποία ξεκίνησε στην Αυστραλία το 2022, εκτείνεται πλέον σε 25 χώρες και εδάφη και σε περισσότερα από 75.000 χλμ. ακτογραμμής, με τη συμμετοχή 25 αλιευτικών εταιρειών. Η BCSS έγινε μέλος το 2024 και είναι πλέον εταίρος της ReCon σε πέντε χώρες της Ανατολικής Αφρικής.

Η Satlink παρέχει την τεχνολογία έξυπνων σημαδούρων, την ακουστική επεξεργασία, τη δορυφορική συνδεσιμότητα και την υποδομή λογισμικού, ενώ το Project ReCon επιτρέπει την ανάκτηση και την επαναχρησιμοποίηση βιομηχανικού αλιευτικού εξοπλισμού για επιστημονικές και περιβαλλοντικές εφαρμογές. Το BCSS Ocean Observatory συνεισφέρει την επιστημονική εμπειρογνωμοσύνη και την υποδομή για την ενσωμάτωση αυτών των τεχνολογιών στο μακροπρόθεσμο Ωκεάνιο Παρατηρητήριο, γεφυρώνοντας τη βιομηχανική αλιεία και τη διατήρηση του θαλάσσιου περιβάλλοντος.

Περισσότερες από 20 σημαδούρες Satlink ανακτήθηκαν κατά μήκος των ακτών της Νότιας Αφρικής, της Μοζαμβίκης, της Τανζανίας, της Κένυας και της Μαδαγασκάρης, με την υποστήριξη των τοπικών κοινοτήτων, και ανακαινίστηκαν στον ερευνητικό σταθμό BCSS στο νησί Benguerra. Κατά τη διάρκεια του Ιουνίου και του Ιουλίου 2025, η ομάδα ανέπτυξε σημαδούρες σε κοραλλιογενείς υφάλους, θαλάσσια όρη, κορυφές και μια περιοχή δοκιμών υφαλοκρηπίδας στο Αρχιπέλαγος Bazaruto, συνδυάζοντας σταθερούς σταθμούς και ελεγχόμενες έρευνες παρασυρόμενων περιοχών. Οι ηχοβολείς τους παρακολούθησαν σχετικά σήματα ακουστικής βιομάζας έως και 115 μέτρα, μεταδίδοντας παρατηρήσεις μέσω δορυφόρου σε σχεδόν πραγματικό χρόνο.

Η μελέτη παρήγαγε 393 ακουστικά αρχεία και 1.281 παρατηρήσεις σε στρώματα βάθους, αποκαλύπτοντας σταθερά 20-40% ισχυρότερα νυχτερινά ακουστικά σήματα. Αυτά ενσωματώθηκαν με περισσότερες από 20 περιβαλλοντικές μεταβλητές από το Ωκεανό Παρατηρητήριο BCSS και ανεξάρτητες έρευνες κατάδυσης που τεκμηρίωσαν 14-20 taxa θαλάσσιας μεγαπανίδας ανά κύρια τοποθεσία.

Παρόλο που τα ακουστικά σήματα δεν βαθμονομήθηκαν ανεξάρτητα σε απόλυτη βιομάζα ψαριών ή σε μεμονωμένα είδη, τα ευρήματα καταδεικνύουν μια νέα δυνατότητα παρακολούθησης και δημιουργούν μια επιστημονική βάση για κλιμακωτά, μακροπρόθεσμα δίκτυα παρατήρησης των ωκεανών που υποστηρίζουν τη διατήρηση της θάλασσας και τη μελλοντική περιβαλλοντική επαλήθευση.

Επέκταση της θαλάσσιας παρακολούθησης από τοπικά παρατηρητήρια σε παγκόσμια δίκτυα

Αυτή η προσέγγιση θα μπορούσε να συμπληρώσει τα ερευνητικά σκάφη, τα υποβρύχια ανεμόπτερα και τους δορυφόρους, συμβάλλοντας στην κάλυψη των κενών μεταξύ των πιο περιστασιακών ερευνών. Με τον ίδιο τρόπο που το παγκόσμιο δίκτυο πλωτών ...

Οι ερευνητές οραματίζονται ένα αρθρωτό πλαίσιο παρακολούθησης στο οποίο οι επαναχρησιμοποιούμενες έξυπνες σημαδούρες λειτουργούν παράλληλα με άλλες επιστημονικές τεχνολογίες, όπως υποβρύχια υδρόφωνα, τηλεχειριζόμενες κάμερες, περιβαλλοντικούς αισθητήρες, έρευνες βιοποικιλότητας και ενδεχομένως μελλοντικά συστήματα αναγνώρισης ειδών. Ενσωματωμένες μαζί, αυτές οι τεχνολογίες θα μπορούσαν να συλλέγουν συμπληρωματικές πληροφορίες σχετικά με τη θαλάσσια βιομάζα, τη βιοποικιλότητα, τις συνθήκες των οικοτόπων, τα υποβρύχια ηχοτοπία και την περιβαλλοντική αλλαγή.

Το σύστημα θα μπορούσε να επεκταθεί από μεμονωμένους υφάλους και προστατευόμενες θαλάσσιες περιοχές σε νησιωτικά αρχιπελάγη, εθνικά ύδατα και τελικά σε περιφερειακά δίκτυα παρατήρησης των ωκεανών. Η εξάρτησή του από το υπάρχον βιομηχανικό υλικό, τις δορυφορικές επικοινωνίες και την ψηφιακή υποδομή δεδομένων προσφέρει την ευκαιρία να διερευνηθούν πιο οικονομικά αποδοτικές λύσεις παρακολούθησης, ιδίως σε αναπτυσσόμενες περιοχές όπου οι συμβατικές υποδομές θαλάσσιας έρευνας είναι περιορισμένες.

Η συνεργασία μεταξύ της BCSS και της Satlink παρέχει ένα αρχικό μοντέλο για αυτήν την επέκταση στον Δυτικό Ινδικό Ωκεανό, συνδυάζοντας περιφερειακά δίκτυα ανάκαμψης με καθιερωμένες τοπικές επιστημονικές υποδομές και έναν παγκόσμιο πάροχο τεχνολογίας ωκεανών.

Κυκλική καινοτομία, βιωσιμότητα και το μέλλον της παρακολούθησης της πλαστικής ρύπανσης

Η μελέτη συγχρηματοδοτήθηκε από την Universal Plastic, μια εταιρεία επιστήμης και τεχνολογίας με έδρα το Χιχόν της Ισπανίας, μέσω του προγράμματος NextGenerationEU της ΕΕ (έργο SEDIA). Βασιζόμενοι στην απόδειξη της ιδέας, οι ερευνητές της BCSS διερευνούν τώρα πώς τα επαναχρησιμοποιημένα δίκτυα σημαδούρων θα μπορούσαν να υποστηρίξουν ένα ευρύτερο φάσμα θαλάσσιας παρακολούθησης, συμπεριλαμβανομένης της ρύπανσης από πλαστικά παράλληλα με τη θαλάσσια ζωή και τις συνθήκες των ωκεανών. Σε συνεργασία με την BCSS, η Universal Plastic διερευνά πώς οι διευρυμένες δυνατότητες ανίχνευσης και η ενσωμάτωση συμπληρωματικών τεχνολογιών θα μπορούσαν να υποστηρίξουν πρόσθετες μορφές παρατήρησης των ωκεανών, συμπεριλαμβανομένης της παρακολούθησης της ρύπανσης από θαλάσσια πλαστικά και της αξιολόγησης των περιβαλλοντικών πιέσεων.

Το Ωκεάνιο Παρατηρητήριο BCSS συλλέγει συνεχείς ωκεανογραφικές, μετεωρολογικές και θαλάσσιας ζωής παρατηρήσεις στο Αρχιπέλαγος Μπαζαρούτο από το 2017 και παρέχει επιστημονικά σύνολα δεδομένων ανοιχτής πρόσβασης. Η ομάδα του, που αποτελείται κυρίως από τη Μοζαμβίκη, λειτουργεί μέσω μιας καινοτόμου συνεργασίας Resort-to-Research (R2R) με το Kisawa Sanctuary, συνδέοντας τη μακροπρόθεσμη θαλάσσια επιστήμη, τη διατήρηση, τη συμμετοχή της κοινότητας και τον βιώσιμο τουρισμό.

Η μελέτη για την έξυπνη σημαδούρα προσθέτει μια νέα τεχνολογική διάσταση σε αυτήν την μακροπρόθεσμη ερευνητική πλατφόρμα, καταδεικνύοντας πώς οι συνεργασίες μεταξύ εταιρειών θαλάσσιας τεχνολογίας, επιστημονικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων που επικεντρώνονται στη βιωσιμότητα μπορούν να δημιουργήσουν επιστημονική γνώση παράλληλα με πιθανές περιβαλλοντικές και οικονομικές εφαρμογές.